WWW.CHFPN.PL
MENU
Archiwum wydarzeń
O nas
Gdańsk
Gliwice i Katowice
Kraków
Łódź
Poznań
Rzeszów
Warszawa
Wrocław
Zielona Góra
Dołącz do nas

Konferencje
Nowości na stronie
Lektury
Seminaria
Doktoranci / studenci
INNE
Forum dyskusyjne
Rejestracja
Twoje konto
FAQ
Sondy
Linki

LOGOWANIE
login
password
zarejestruj się »
SONDA
Czy metoda zapłodnienia in vitro powinna być w Polsce
dozwolona i w pełni finansowana przez państwo
dozwolona, ale finansowana przez państwo tylko dla małżeństw
dozwolna, lecz na koszt własny
zabroniona
 inne

Wielki Wybuch, Stephen Hawking i Bóg

Cytaty z referatu:

Dzięki równaniom Ogólnej Teorii Względności Alberta Einsteina możemy prześledzić historię Wszechświata aż do swego rodzaju jej punktu początkowego. Jednakże Einstein, który był uprzedzony do teorii początku Wszechświata, wprowadził do swych równań pewien "czynnik rozmycia", aby uniknąć matematycznej implikacji w postaci punktu początkowego historii Wszechświata i otrzymać model statyczny. Einstein marzył o modelu nieskończenie starego Wszechświata. Później Einstein uczciwie uznał to za jeden ze swych najpoważniejszych błędów w karierze. 

Ostatecznie Einstein był zmuszony wyrazić aprobatę (aczkolwiek niechętną) tego, co określił jako "konieczność uznania początku" ("necessity for a beginning") lub "istnienie nadrzędnej rozumującej potęgi" ("the presence of a superior reasoning power"). (...)

Dzień, w którym gazety na całym świecie piszą na swych tytułowych stronach o jakimś odkryciu naukowym, niewątpliwie jest szczególnym dniem. 24 kwietnia 1992 roku zostały opisane wyniki badań satelity COBE, wysłanego przez NASA, obserwującego promieniowanie tła. Obserwacje satelity były wyraźnie spójne z konsekwencjami teorii Wielkiego Wybuchu wskazywały na istnienie tzw. "Big Bang ripples" czyli pozostałych po Wielkim Wybuchu zagęszczeń, niejednorodności w rozkładzie promieniowania tła.

Czasopisma takie jak London Times, New York Times i im podobne przytoczyły wtedy słowa George'a Smoota szefa zespołu Lawrence Berkeley Laboratory. Otóż stwierdził on, że: "To jest jak obserwowanie Boga". W oczywisty sposób słowa te zwróciły uwagę wielu myślących ludzi na całym świecie. Pośród całej euforii, która wtedy nastąpiła, Stephen Hawking określił zaobserwowanie pozostałości po Wielkim Wybuchu jako "naukowe odkrycie stulecia, jeśli nie wszechczasów".

Tydzień później Los Angeles Times przytoczył słowa Fredericka Burnhama, historyka nauki, który stwierdził, że "hipoteza stworzenia Wszechświata przez Boga jest przez to odkrycie uzasadniona w najwyższym od 100 lat stopniu".

Stephen Hawking, autor „Krótkiej Historii Czasu” sprzedanej w ponad 20 mln egzemplarzy, badał szczegółowo czarne dziury począwszy od powstania świata.  1-sza publikacja Stephena Hawkinga powstała w latach 1968-70 razem z Penrose oraz Ellis. Udowodnili oni że każde rozwiązanie równań OTW gwarantuje istnienie singularnego brzegu dla czasu i przestrzeni w przeszłości, znane później jako twierdzenie o osobliwości. Jest ono bardzo ważnym odkryciem uściślającym teorię Wielkiego Wybuchu. Od 1973 Stephen Hawking  publikuje na temat kwantowego parowania czarnych dziur, eksplodujących czarnych dziur oraz „promieniowania Hawkinga”. Choć niektóre z jego prac mają charakter spekulatywny, to jego wpływ na fizykę jest bardzo duży. Większość wyników Stephena Hawkinga  pozostaje niepotwierdzona eksperymentalnie, co jest jedyną przeszkodą do otrzymania przez niego nagrody Nobla. Strona matematyczna i pojęcia które używa są na bardzo wysokim poziomie. W 1994 r. przyszło pierwsze potwierdzenie jego prac teoretycznych – odkrycie czarnych dziur. Nie zweryfikowano jeszcze promieniowania Hawkinga. Einstein nie miał racji w kilku kwestiach, co nie przeszkodziło mu być w pierwszej trójce największych fizyków razem z Newtonem i Maxwellem.

 

W „Krótkiej Historii Czasu” głównym bohaterem jest Bóg. Przedmowę do wydania pierwszeg napisał słynny ateista Carl Sagan, do drugiego wydania przedmowy już nie napisał gdyż sława Stephena Hawkinga  przyćmiła w międzyczasie sławę Sagana. Stephen Hawking był wychowywany przez matkę komunistkę w Anglii. Bohaterem jego lat młodzieńczych był agnostyk Bertrand Russel, znany filozof i matematyk. Gdy miał 13 lat dwaj jego koledzy nawrócili się na chrześcijaństwo jako rezultat kampanii Billa Grahama, co Stephen Hawking przyjął z pewnym rozbawieniem i dystansem. W publicznych wystąpieniach mówi iż nie jest ateistą; aktualnie 1-2 razy w tygodniu uczęszcza do Kościoła Anglikańskiego.

 

 

W 1962 spotkał swą przyszłą żonę Jane Wilde. Miesiąc później stwierdzono u niego ALS, pewien groźny rodzaj sklerozy, dając mu 2 lata życia (do 1964 r.).W tym czasie Stephen Hawking był przeciętnym doktorantem w Cambridge University. Jane dodała mu dużo sił wewnętrznych i motywacji do życia. Pobrali się w 1965 r. Jane była już wtedy chrześcijanką która, jak sama wyjaśniała, z pomocą Boga szła przez niełatwe życie z mężem którego zdrowie pogarszało się cały czas. Jako doktorantka ze średniowiecznej liryki iberyjskiej dostawała niewielkie stypendium.

 

Sukces książki SH wynika stąd że poruszał on sprawy sensu życia w sposób popularyzujący naukę, formułując na pierwszych 100 stronach szereg bardzo sensownych stwierdzeń na temat nauki i chrześcijaństwa. Pisze on m. in., że „jest trudno dyskutować o początku Wszechświata bez wzmianki o Bogu. Maja praca na temat początków świata jest na granicy między nauka a religią. Ja staram się stać po stronie nauki. Jest całkiem możliwe że Bóg działa w sposób nie dający się wytłumaczyć naukowo. Pytany czy nauka i wiara są rywalizującymi ze sobą światopoglądami, Stephen Hawking odparł iż „gdyby tak było to Newton nie odkryłby prawa grawitacji”. Oto kilka innych stwierdzeń Stephena Hawkinga: „…nawet jeśli znajdziemy jedną teorię opisującą jednocześnie mechanikę kwantową oraz grawitację, otrzymamy układ zasad fizyki i równań. Pozostanie wtedy w dalszym ciągu otwarte pytanie co lub kto 'ożywia' te równania powodując że opisują one prawdziwy, realny świat.

 

Stephen Hawking nie daje odpowiedzi na te pytania, gdyż jeszcze nie wie, że tym kimś kto ożywia jest Jezus Chrystus, …”przez którego wszystko powstało, a bez Niego nic nie powstało co powstało” (Ewangelia wg. Św. Jana 1,2). Stephen Hawking krytykuje Einsteina za to, że nie wierzył w mechanikę kwantową. Albert Einstein wyjaśnił swoją niewiarę tym że „Bóg nie gra w kości ze światem”. Stephen Hawking mówi, że Bóg nie tylko gra w kości, ale czasami rzuca je tam gdzie nie mogą być widziane. Słynny fizyk Niels Bohr zwracał się do Einsteina w tej sprawie w ten sposób: "Albercie, przestań mówić Bogu co ma robić”.

Referat i dyskusja dotyczyły książki Henry Schaefera "Science and Christianity: Conflict or Coherence?", wydrukowanej przez University of Georgia Printing Department, Athens, Georgia, 2004.


Informacje nt. autora referatu:

   Dr Leszek Zaremba jest matematykiem zajmującym się dziedziną procesów losowych. Jego specjalizacją habilitacyjną była teoria gier a w szczególności gry różniczkowe pościgu i ucieczki (powiązanie procesów losowych z zastosowaniami równań różniczkowych).

    Dr Zaremba po habilitacji pracował w USA i Kanadzie na kolejnych afiliacjach:

 - University of Illinois

 - Mathemathical Revievs (jako zastępca redaktora naczelnego znanego czasopisma matematycznego)

 - Memorial University w Kanadzie

 - University of Toledo w Ohio


Informacje na temat  książki Henry Schaefera: http://ApollosTrust.com

 

 
Copyright (c) 2000 - 2018 Ruch Nowego Życia
All Rights Reserved
[ created by hornet.com.pl ]
WEB interface