WWW.CHFPN.PL

Oddanie więziom rodzinnym

Podstawy biblijne

   Istnieje mnóstwo historii o przywódcach chrześcijańskich, którzy zaniedbywali swoje rodziny, aby koncentrować się na działalności misyjnej. Apostoł Paweł, pisząc do Tymoteusza, musiał wręcz tak powiedzieć o ważności, jaką rodzina powinna mieć w życiu wierzącego: "A jeśli kto nie dba o swoich, a zwłaszcza o domowników, wyparł się wiary i gorszy jest od niewierzącego" (1 Tm. 5,8). Jest to bardzo silne napomnienie. Kontekst tego wersetu nie ogranicza się tylko do zabezpieczenia finansowego, ale dotyczy także wsparcia emocjonalnego, doradzania, potrzeby towarzystwa i innych sposobów wspierania przez wierzącego tych, którzy podlegają jego lub jej opiece.

    Ciekawym jest przyjrzeć się przykładowi Pana Jezusa w tej sprawie. Apostoł Jan mówi nam o tym jak Jezus, wisząc na krzyżu i umierając za grzechy całej ludzkości, pouczył Jana, aby zaopiekował się Jego Matką: "Kiedy więc Jezus ujrzał Matkę i stojącego obok Niej ucznia, którego miłował, rzekł do Matki: Niewiasto, oto syn Twój. Następnie rzekł do ucznia: Oto Matka twoja. I od tej godziny uczeń wziął Ją do siebie" (J. 19:26-27).

   Dla wierzącego - w jego hierarchii ważności  - rodzina powinna znajdować się tuż za Bogiem. Jeśli jesteś żonaty / zamężna, twój współmałżonek powinien znajdować się na pierwszym miejscu w twoim życiu, pomijając oczywiście twoją relację z Chrystusem. Fragment z Efezjan 5,22-25 opisuje ważne role, jakie mają do wypełnienia mężowie i żony w małżeńskich relacjach. Dzieci są darem - depozytem - od Boga. Pan Bóg wnosi do naszego życia dzieci, abyśmy prowadzili je do Niego i wychowywali je na uczniów w wierze. Jednymi z najsmutniejszych fragmentów w Biblii są te mówiące o pobożnych mężach, których dzieci nie podążały za Bogiem - takich jak: Heli (1 Sm. 3,13), Samuel (1 Sm. 8,5), Ezechiasz (2 Krl. 21,2), Jozjasz (2 Krl. 23,32) i Dawid (2 Sm. 13 - 19).

   Świat ludzi niewierzących jest pod wrażeniem rodzin, które "trzymają się razem" - nie rodzin, które są doskonałe, ponieważ takich nie ma, ale rodzin, w których rodzice kochają swoje dzieci i spędzają z nimi czas i w których dzieci są posłuszne swoim rodzicom i szanują ich. Badania pokazują, że w Ameryce przeciętny ojciec spędza dziennie ze swoimi dziećmi średnio 37 sekund -  średnio 2,7 codziennych spotkań trwających od 10 do 15 sekund (Morley: "The Man in the Mirror", Thomas Nelson, 1992, str. 91). Jak to byłoby możliwe, gdyby dzieci były bezwzględnym pierwszeństwem dla mam i tatusiów? Silna chrześcijańska rodzina jest potężnym świadectwem dla niewierzącego świata - że w chrześcijaństwie jest coś, co zasługuje na dokładniejsze zbadanie.

   Dla osób stanu wolnego mieszkających samotnie lub z innymi, być może będziesz chciał/ chciała bliżej przyjrzeć się osobom, z którymi mieszkasz lub swojemu bliskiemu kręgowi przyjaciół jako swojej rodzinie. Jeśli jesteś "singlem" i mieszkasz z rodzicami, oczywiście oni są twoją rodziną. W każdym razie, uczyń swoją rodzinę priorytetem w twoim życiu. Spędzaj z nimi czas, zachęcaj ich i wzywaj do przyjaźni z Bogiem. Możesz być pewny, że inni cię obserwują i będą pod wrażeniem, jeśli będziesz wyrażał głęboką troskę o wszystkich członków swojej rodziny, kimkolwiek by byli.

   Chciałbym przekazać tu słowo ostrzeżenia. Niestety, wielu studentów studiów doktoranckich rozwija niewłaściwe priorytety i złe nawyki w czasie nauki pozwalając, by program studiów czy wymagający profesor kierował ich osobistym i/ lub rodzinnym życiem. Często podejście takie utrwala się to w pogoni za habilitacją oraz za innymi przejawami akademickiego sukcesu. Oczywiście, będzie się zdarzało, że praca naukowa  będzie wymagać szczególnego wysiłku i uwagi i wtedy sprawy osobiste i rodzinne zajmą dalsze miejsce, ale powinien to być okres przejściowy, a nie stały sposób życia. Na dłuższą metę  chcemy dążyć do równowagi w różnych rolach naszego życia. Jeśli czujesz, że twoja rodzina nadmiernie cierpi kosztem twojej kariery, od teraz zacznij poświęcać swoją uwagę twoim najbliższym. Jak mówi Stephen Covey: "Nikt będąc na łożu śmierci nie stwierdzi: żałuję, że nie spędzałem więcej czasu w biurze!"

Cechy charakteru

Chrześcijański profesor będzie charakteryzował się wieloma z następujących cech odnoszących się do jego czy jej relacji rodzinnych:

1. Cieszy się bliskimi, osobistymi relacjami ze współmałżonkiem i dziećmi. Chrześcijański profesor jest gotów spędzać tyle czasu i energii, ile jest potrzebne, aby pielęgnować relacje ze swoją żoną / mężem i dziećmi. Nie oznacza to, że można usprawiedliwiać słabe wyniki w miejscu pracy wymówką, że "rodzina jest na pierwszym miejscu". Oznacza to natomiast, że chrześcijańscy pracownicy naukowi przeznaczają znaczącą ilość czasu dla rodziny i że ten czas staje się priorytetem. Może się to wiązać z koniecznością świadomej decyzji ograniczenia ilości czasu i energii poświęcanych na zajęcia zawodowe do właściwego, rozsądnego poziomu. Chrześcijańscy profesorowie uczą się ufać Bogu, że  On będzie im błogosławił w obrębie tego ograniczenia.

2. Wychowuje młodsze dzieci w bojaźni i napominaniu od Pana. Chrześcijański profesor traktuje serio swoją odpowiedzialność przyprowadzania dzieci do Chrystusa i nauczania ich w chrześcijańskiej wierze. Zachęta płynąca z fragmentu Księgi Przysłów 22,6 zajmuje wysokie miejsce wśród jego/ jej celów życiowych: "Wdrażaj chłopca w prawidła jego drogi, a nie zejdzie z niej i w starości."

3. Cieszy się bliską, osobistą relacją z rodziną, krewnymi i przyjaciółmi. Dla pracowników naukowych - chrześcijan stanu wolnego, współmieszkańcy czy rodzice są ich rodziną i zajmują znaczące i ważne miejsce w ich życiu. Spędzają z nimi dużą ilość czasu oraz starają się zachęcać ich i umacniać.

Część  szkoleniowa

Konferencje dla osób stanu wolnego i konferencje "Służby Rodzinie". Dostępne są wyjazdy weekendowe i tygodniowe dla singli i małżeństw; łączą one duchowe zasady z praktycznymi ćwiczeniami umacniającymi więzi rodzinne i osobiste . (Dostępne poprzez Ruch Nowego Życia; informacje na stronach internetowych www.rnz.org.pl ).

Zastosowania

Poniższe wskazówki są użytecznymi ćwiczeniami dla chrześcijan - pracowników naukowych, którzy chcą wzmacniać swoje relacje rodzinne:

1. Jeśli jesteś żonaty/ zamężna, zaplanuj czas, by omówić  ze współmałżonkiem swoje zaangażowanie w różne zajęcia rodzinne, włączając w to twoją pracę i służbę na uczelni. Zaplanuj też czas wspólnej modlitwy, na przykład każdego wieczoru przed snem, co wzbogaci twoje życie modlitewne i rozwinie duchową jedność w twoim małżeństwie.

2. Jeśli jesteś stanu wolnego, zaplanuj czas przeznaczony dla swoich przyjaciół, współmieszkańców czy rodziców i omów z nimi twoje życie zawodowe oraz podziel się z nimi swoją wizją jak chcesz być zaangażowany w służbę na uczelni.


Sugerowana bibliografia (w języku angielskim):

Covey, Stephen R. The 7 Habits of Highly Effective Families. New York, NY: Golden Books. 1997.

Crabb, Larry. Men & Women: Enjoying the Difference. Grand Rapids, MI: Zondervan Publishing House. 1991.

Getz, Gene. The Measure of a Man. Ventura, CA: Regal Books. 1974, 1997.

Getz, Gene. The Measure of a Woman. Ventura, CA: Gospel Light. 1991.

Hendricks, William and Jim Cote. On the Road Again. Grand Rapids, MI: Fleming H. Revell. 1998.

Hurley, Willard. His Needs, Her Needs. Grand Rapids, MI: Fleming H. Revell. 1988.

Meredith, Don. Becoming One. Nashville, TN: Thomas Nelson Publishers. 1979, 1991.


Podjęte działania:


Zapisz tutaj konkretne działania, jakie chciałbyś / chciałabyś  podjąć jako zastosowanie rozdziału "Oddanie więziom rodzinnym"

_________________________________________________________________________________
(powrót do początku)    (następny rozdział)

 
Copyright (c) 2000 - 2018 Ruch Nowego Życia
All Rights Reserved
[ created by hornet.com.pl ]
WEB interface