WWW.CHFPN.PL

Życie odpowiedzialne

(tłumaczyła Małgorzata Miklas)

Podstawy biblijne

   Ostatni rozdział wspaniałej książki  Patryka Morley'a "Człowiek w zwierciadle", jest zatytułowany "Odpowiedzialność: brakujące ogniwo". Morley pisze w nim: "Każdego dnia ludzie doświadczają upadków w sferze moralnej, duchowej, kontaktów  międzyludzkich jak i materialnej; nie dlatego, żeby nie chcieli, aby im się powiodło lecz z powodu przekonania, że sami sobie poradzą z własnymi słabościami. Jedną z najważniejszych przyczyn popadania w problemy jest to, że nie muszą przed nikim odpowiadać za swoje życie." Odpowiedzialność przed kimś jest tym brakującym ogniwem w życiu wielu chrześcijan.

   Jeśli rozważyć to w tym kontekście, to okazać się może, że życie człowieka piastującego stanowisko nauczyciela uniwersyteckiego jest najmniej przesycone tego rodzaju odpowiedzialnością. Właściwie, większość pracowników naukowych uważa, że największą korzyścią płynącą z ich pracy jest osiągnięta przez nich niezależność. Niezbędną cechą potrzebną do odnoszenia sukcesów na wyższej uczelni jest niezależność; ci, którzy nie potrafią być samodzielni mają problemy z brakiem stałego kontaktu i nadzoru.

   Dopóki jesteśmy wiarogodni na zajęciach dydaktycznych, a także robimy to czego się od nas wymaga w zakresie badań naukowych, nasze możliwości są praktycznie nieograniczone. Nikt nie zagląda nam przez ramię mówiąc co i jak mamy robić. Jesteśmy panami samych siebie. Lecz to co dla jednych jest zaletą tej pracy, dla innych, którym brakuje samodyscypliny i nie potrafią sami zmusić się do działania, staje się poważnym problemem. Jeśli przebadamy tych, którzy nie zrobili doktoratu bo nie dokończyli swej pracy doktorskiej to okaże się, że większość z nich wskaże jako przyczynę brak dyscypliny a nie brak zdolności intelektualnych. Jeśli przeprowadzimy ankietę wśród grupy osób, które nie zostały zatrudnione na etacie nauczyciela akademickiego w dowolnym amerykańskim uniwersytecie to prawdopodobnie ponad 90% badanych stwierdzi, że byli zbyt mało zdyscyplinowani na polu badań naukowych. Brak im było wytrwałości w robieniu rzeczy małych, które składają się na całość i w końcu przynoszą uznanie.

   Jeśli dodamy do tego fakt, iż większość z nas więcej uwagi i celowości poświęca sprawom związanym z aktywnością na polu zawodowym niż innym, okaże się, że pracownicy naukowi są narażeni na doświadczanie porażek i popełnianie błędów w różnych dziedzinach życia. Jakie jest więc rozwiązanie?

    Jest nim odpowiedzialność. Morley definiuje odpowiedzialność jako "stałą gotowość do ponoszenia odpowiedzialności w istotnych sprawach życia wobec właściwych osób". Autor Księgi Przysłów podaje nam nieco odmienną definicję: "Żelazo żelazem się ostrzy, a człowiek urabia charakter bliźniego" (Księga Przysłów 27, 17); oraz "Złota obrączka, kolia ze szczerego złota - wskazówka mądrego dla uszu uważnych" (Księga Przysłów 25, 12). Jako chrześcijanie potrzebujemy wokół siebie ludzi, przed którymi odpowiadalibyśmy za sprawy określone przez nas jako ważne. Ludzie ci powinni być przez nas upoważnieni do upominania nas lub stawiania przed nami nowych wyzwań w przypadku, kiedy zobaczą, że zbyt mało się staramy lub też cofamy w naszym rozwoju jako jednostki. Winniśmy mieć więcej niż jedną osobę sprawującą rolę opiekuna, kierownika - może jedną w życiu zawodowym, inną w życiu duchowym a jeszcze inną dla pozostałych dziedzin życia. Nie chodzi o to, aby znaleźć kogoś, kto będzie kompetentny we wszystkich dziedzinach, lecz o to, aby we wszystkich dziedzinach życia mieć kogoś, przed kim będziemy czuli się odpowiedzialni. Te relacje odpowiedzialności nie zaistnieją same z siebie, musimy zapewnić, że tak się stanie.

 

Cechy charakteru

Pewna liczba cech charakteru powinna odróżniać chrześcijanina - pracownika naukowego na polu odpowiedzialności:

1. Być "przezroczystym" w każdej dziedzinie życia. Pragnieniem chrześcijańskiego naukowca powinno być życie w harmonii z Bożymi przykazaniami oraz uznanie faktu, że jedyną drogą do realizacji tego postanowienia jest otwarta postawa wobec innych wierzących we wzajemnej relacji współodpowiedzialności.

2. Gotowość do uczenia się. Chrześcijanin sprawujący obowiązki nauczyciela akademickiego powinien zdawać sobie sprawę z tego, że nie jest wszechwiedzący i nie zna odpowiedzi na wszystkie pytania. Musi również pogodzić się z faktem, że posiada słabe punkty, w wykryciu których mogą pomóc mu inni ludzie, przez dostarczenie obiektywnego układu odniesienia i pełniejszego dostrzegania czy pojmowania.

3. Wola poddania się upomnieniom i chęć poprawy. Chrześcijanin -  pracownik naukowy jest chętny do uznania własnej winy, gdy inni wskazują mu jego błędy. Ponadto jest gotowy do podjęcia wszelkich starań dla dokonania koniecznych poprawek.

 

Zastosowanie

Umieść się w (jednej lub więcej) relacji odpowiedzialności,  by upewnić się, że wzrastasz na drodze dojrzałości  chrześcijańskiej jako pracownik naukowy.

 

Sugerowana bibliografia (w języku angielskim)

Crabb, Larry. The Silence  of Adam. Grand Rapids, MI: Zondervan. 1995.

Guiness, Os. The Call: Finding and Fulfilling the Central Purpose of Your Life. Nashville, TN: Word Publishing. 1998.

Hendricks, Howard and Bill Hendricks. Iron Sharpens Iron. Chicago, IL: Moody. 1995.

Morley, Patrick M. The Man in the Mirror. Nashville, TN: Thomas Nelson.1992

Jenson, Ron. Make a Life, Not A Living: 10 Timeless Life Skills That Will Maximize Your Real Net Worth. Nashville, TN: Thomas Nelson.1995

 

Podjęte działania

Zapisz w tym miejscu wszelkie uwagi jakie nasunęły Ci się podczas rozważania problemu odpowiedzialności.

 

(Powrót do początku)

 
Copyright (c) 2000 - 2018 Ruch Nowego Życia
All Rights Reserved
[ created by hornet.com.pl ]
WEB interface