WWW.CHFPN.PL

Poddane dyscyplinie życie fizyczne

   Podstawy biblijne

   Tryb życia pracownika uczelni może być fizycznie wyczerpujący i może wymagać dużo energii. Jak powiedział Howard Hendriks: "Nasi studenci powinni pić wodę bieżącą". Co oznacza, że nie powinniśmy ulec stagnacji. Musimy więc mieć fizyczną zdolność do studiowania, przygotowania i przekazywania najlepszego nauczania, najlepszego służenia innym - ponieważ wykonujemy pracę jak dla Pana (Kol 3,17).

   Przeprowadzenie prostego, 45-cio minutowego wykładu może być fizycznie wyczerpujące. Pośród pracy zawodowej, rodziny, odpowiedzialności w Kościele - możemy być w ciągłym działaniu. A zarazem jako pracownicy uczelni mamy wiele sposobności do świadczenia o wierze w Jezusa, budowania innych jako Jego uczniów, bycia Jego uczniem, służenia rodzinie, współpracownikom, innym ludziom. Każda z tych dziedzin wymaga energii. Aby posiadać tę energię dla wyczerpującego fizycznie trybu życia, potrzebujemy wkładać wysiłek i przykładać uwagę do troski o nasze ciało.

   Pismo święte nie mówi wiele o fizycznym aspekcie naszego ciała, ale niech to nas nie zmyli odnośnie ważności fizycznego uwarunkowania. W czasach Chrystusa ludzie mieli w tej dziedzinie kulturową przewagę. Ich styl życia niósł tyle fizycznych wymagań, że nie potrzebowali dodatkowych ćwiczeń fizycznych. W czasach Nowego Testamentu było czymś normalnym przebywać pieszo duże odległości; naturalna zdrowa dieta zawierała niewiele tłuszczu, zaś dużo świeżych owoców, warzyw i zbóż. Przejadanie się nie było niemożliwe, ale sposobność do tego nie była tak częsta jak dzisiaj.

   Współczesna kultura nie jest tak naturalnie zdrowa. Jesteśmy dobrze wyposażeni w możliwości unikania wysiłku fizycznego. Na przykład wielu z nas zastąpiło wysiłek pracy w ogrodzie wynajęciem firmy troszczącej się o otoczenie domu. Zastąpiliśmy naturalną zdrową dietę bogatą w świeże owoce i warzywa - kulturowo wygodną dietą produktów wysoko przetworzonych, obfitujących w sód czy  tłuszcz, uprzednio gotowanych, chemicznie konserwowanych, wysokokalorycznych. Bóg w swojej mądrości uczynił nas istotami cielesnymi; dał nam kości, mięśnie, system metabolizmu, korzystając z których możemy Mu służyć. Według 1 Kor 6,19-20 nasze fizyczne ciała są świątynią samego Boga - nie należymy do siebie samych. Nasze ciała są Bożym stworzeniem i Bożą własnością. Powinniśmy troszczyć się o Jego własność przez odpowiednią dyscyplinę fizyczną - ćwiczenia fizyczne, odpowiednie żywienie, opiekę medyczną.

   Dokładne rozważenie dyscypliny fizycznej i duchowej musi uwzględnić też post. Post jest dyscypliną zarazem fizyczną i duchową, będącą powszechną w dniach Chrystusa. Polecania Chrystusa dotyczące postu zakładały praktykowanie go: "Gdy pościcie..." (Mt 6,16). Obecnie wzrasta zainteresowanie postem i fachowe porady w tej długo zaniedbywanej dziedzinie są coraz łatwiej dostępne.

 

   Cechy charakteru

Chrześcijanin pracujący na uczelni powinien posiadać następujące cechy podejścia do fizycznej dziedziny życia:

1. Oddanie właściwej trosce o fizyczne ciało jako świątynię Boga. Utrzymywanie odpowiedniej równowagi między odpoczynkiem a wysiłkiem fizycznym, właściwym żywieniem a postem, fizycznymi ćwiczeniami a duchowymi ćwiczeniami. Unikanie samodestrukcyjnych nawyków, przykładanie odpowiedniej uwagi do profilaktyki medycznej i dentystycznej. Zarazem - nie przykładanie nadmiernej uwagi do niczego poza poznawaniem Boga. Chrześcijański profesor uznaje, że jedną z największych korzyści z ćwiczeń jest ulga w zmęczeniu i stresie, pochodzących z dłuższych okresów pracy przy biurku.

2. Zdyscyplinowanie w nawykach żywieniowych. Wierzący profesor powinien stale stosować podstawy zdrowego żywienia, ocenę wartości produktów spożywczych, zdrową świadomość potrzeb kalorycznych i wymagań organizmu.

3. Zdyscyplinowanie odnośnie regularnych ćwiczeń fizycznych. Poświęcanie przynajmniej 20 minut dziennie, trzy dni w tygodniu na ćwiczenia; mądre powiązanie ćwiczeń fizycznych z modlitwą, medytacją, uczniostwem, budowaniem relacji i innymi aktywnościami dla osiągnięcia maksymalnej skuteczności i wytrwałości. Ćwiczenie daje wspaniałą sposobność porozumiewania się tak z Bogiem, jak i z ludźmi. Profesorzy uprawiający ćwiczenia fizyczne stwierdzają, że najbardziej osobiste, duchowe i intrygujące medytacje i rozmowy z Bogiem mają miejsce w czasie biegania. Jest coś w szybkim marszu czy biegu, co oczyszcza umysł i rozluźnia szczęki. Jest to też dobra okazja do społeczności z innymi wierzącymi, a szczególnie ze studentami. Połączenie ćwiczeń fizycznych z rozwiązywaniem problemów, uczniostwem, modlitwą, planowaniem czy przygotowaniem do wykładów jest praktycznym, wydajnym i skutecznym sposobem zrobienia więcej.

4. Zdyscyplinowanie w odpoczynku. Często ludzie nie rozumieją wpływu ćwiczeń fizycznych na dobry odpoczynek. Życie akademickie często niesie dużo stresu. Ćwiczenia fizyczne są doskonałym sposobem na obniżenie poziomu stresu; wielu ludzi stwierdza, że śpią lepiej i czują się pełniejsi energii, gdy regularnie ćwiczą.

5. Pracownik naukowy - chrześcijanin rozwija duchową i fizyczną dyscyplinę modlitwy i postu. Uznaje, że skuteczne chrześcijaństwo zawiera dostosowanie każdego aspektu życia do służby Bogu.

6. Uznaje, że troska o fizyczne ciało jest środkiem do celu (pełna energii, skuteczna służba Bogu), a nie celem samym w sobie (narcyzm). W swoim pierwszym liście do Tymoteusza Apostoł Paweł uczy, że ćwiczenia fizyczne mają pewną wartość, za to pobożność "przydatna jest do wszystkiego" (1 Tm 4,8). Dla niektórych kondycja fizyczna i wygląd stały się obsesją (tak jak dla innych - sukces zawodowy) i poświęcają pobożność dla celów o znacznie mniejszym znaczeniu (popatrz Koh 12,12-14; J 12,42-43)

 

   Zastosowania:

1. Szukaj Bożej porady w tej dziedzinie. Może On objawić ci coś, co potrzebujesz usłyszeć. Większość pracowników naukowych ma zapewne dość wiedzy, by zabrać się za tę dziedzinę życia, ale to nie brak wiedzy powstrzymuje nas. Razem z Apostołem Pawłem wołamy: "Nie czynię tego, co chcę" (Rz 7,15). Najważniejsze to zdecydować by coś zrobić - a potem zrobić to.

2. Jeśli przez ostatni miesiąc czy dłużej nie podejmowałeś fizycznych aktywności, zasięgnij opinii lekarza przed podjęciem jakiegoś intensywnego programu ćwiczeń. Ogólnie mówiąc, dobre zdrowie wymaga integracji medycyny profilaktycznej, dobrych nawyków żywieniowych, ćwiczeń fizycznych, odpoczynku, relaksu.

3. Jednym z kluczowych aspektów medycyny prewencyjnej jest pełne i staranne zbadanie historii własnej rodziny. Czy wiele osób z twojej rodziny miało problemy z sercem? Jeśli tak, w swoim programie ćwiczeń i diecie powinieneś mieć na uwadze stan swojego serca. Jeśli dużo osób chorowało na raka, powinieneś uważać na tę chorobę. Zbadaj historię swojej rodziny, skonsultuj się z lekarzem i określ, co stanowi największe ryzyko dla ciebie osobiście.

4. Podstawowe informacje o ćwiczeniach, żywieniu, kontroli wagi i innych tematach związanych ze zdrowiem dostępne są w różnych źródłach. Ustanowienie zdrowych zwyczajów żywienia nie jest trudne. Jeśli pracujesz na uczelni, możesz znaleźć odpowiedzi na większość swoich pytań za pomocą kilku telefonów. Lokalna biblioteka czy księgarnia są pełne podstawowych informacji na ten temat. Zwracaj uwagę na nowe odkrycia w medycynie. Jedną z zalet wieku informacyjnego oraz przebywania na akademii jest łatwy dostęp do obfitości informacji. Zbadaj się, by określić swoją największą słabość i potem miej otwarte oczy i uszy na wszelkie nowe informacje, mogące być pomocnymi w tej dziedzinie.

5. Recepta na ćwiczenia jest prosta: ćwicz przez przynajmniej 20 minut (lepiej 30 minut) przynajmniej trzy razy w tygodniu na tyle energicznie, by podnieść tętno ponad 70% twojego przewidywanego maksimum (tj. 0,7 x [220 - twój wiek w latach]). Typ aktywności jaki wybierzesz jest wyłącznie sprawą wygody i upodobania. Gdy ktoś osiąga wiek 45 - 50 lat, najwięcej korzyści przynosi uzupełnienie ćwiczeń typu aerobiku (bieganie, pływanie, jazda na rowerze) ćwiczeniami siłowymi (podnoszenie ciężarów na siłowni) dla lepszego zachowania stanu mięśni i kości.

6. Obniżenie wagi zazwyczaj jest trudnym przedsięwzięciem. I znów jest wiele potencjalnych metod dla ludzi oddanych temu celowi. Dla niektórych chrześcijan dyscyplina fizyczna jest czymś łatwym, dla innych sprawia dużą trudność.

 

   Proponowana literatura: (w języku angielskim)

Bright, Bill. The Transforming Power of Fasting and Prayer. Orlando, FL: New Life Publications. 1997.

Cooper, K. H. The Aerobics Way. New York, NY: Bantam Books. 1977.

Cooper, K. H. Aerobics. New York, NY: Bantam Books. 1968.

Fahey, T. D., P. M. Insel, and W. T. Roth. Fit & Well. Mountain View, CA: Mayfield Publishing. 1997.

Ortberg, John. The Life You've Always Wanted. Grand Rapids, MI: Zondervan Publishing House. 1997.

 

   Podjęte działania:

   Zapisz tutaj konkretne działania, jakie chciałbyś / chciałabyś  podjąć jako zastosowanie rozdziału "Poddane dyscyplinie życie fizyczne".

 

(Powrót do początku)    (Następny rozdział)

 
Copyright (c) 2000 - 2018 Ruch Nowego Życia
All Rights Reserved
[ created by hornet.com.pl ]
WEB interface